Home POGLEDI NEOBORIV DOKAZ ČIJA JE ZAISTA ALBANIJA! KARTA IZ 1795. POBIJA SVE ŠTO...

NEOBORIV DOKAZ ČIJA JE ZAISTA ALBANIJA! KARTA IZ 1795. POBIJA SVE ŠTO TVRDE LONDON, VATIKAN, BEČ…

625
0
SHARE

U vremenu surovog otimanja Kosova i Metohije valja se prisetiti čija je bila zemlja Albanija koja je odlukom velikih sila nastala 1912. godine, te je uz svesrdno majstorstvo Austrougarske, Vatikana i Velike Britanije napravljena i albanska nacija.

Bez ikakvih dokaza materijalne kulture, spomenika, knjiga, zapisa, arheoloških iskopina i dr. oni se vrlo vešto svijetu prikazuju kao Iliri i starosedioci.

Koliko je velik raskorak između njihovih želja i realnosti, piše Vojislav Mistrović sa Prinstonskog univerziteta, govori i primer arheološkog nalazišta ilirske kulture Kamenice na jugoistoku Albanije. Te tumuluse sami današnji Albanci zovu Tuma e Kamenicls.

 

Na karti Evrope kartografa i kraljevskoga hidrografa Thomas Kitchin-a (1719 -1784) sa mnogim dopunama i poboljšanjima od strane Jean Baptiste Bourguignon d’Anville-a (1697-1782) izdatoj na svet 12. maja 1795. (objavili Laurie & Whittle) vidimo dva Beograda na prostoru današnje Albanije.

Tu se nalazi i Albaton/Albutono (po kompoziciji liči na Balaton koji je nesumnjivo srpski toponim – jezero u današnjoj Mađarskoj, a imamo npr. Blato kako se nekada zvalo Skadarsko Jezero itd.) koji je današnji Elbasan. I njemu je koren imena alba-belo (dobijen metatezom: manastir-namastir, sav-vas itd).

U žitiju srpskog kralja svetog Jovana Vladimira se kaže:

„Sej svjati slavni knjaz i doblestveni mučenik Joan Vladimir, vozrasta ot blagočestivago i vlađetelnago korene, vo građe Bjelgrađe (Albiji) prvjevšago vlađenije i vsjem Ilirikom i Dalmacijeju vladičestvovaše“.

Taj grad je današnji Berat, na karti Beligrad ispod Albatona/Elbasana.

 

Na ovome mestu kratko podsećanje (važno za nastavak teksta) da je manastir Tavna/Tamna u Republici Srpskoj upravo zadužbina svetoga Jovana Vladimira, docnije kralja Dragutina. Obnavljan je i od cara Lazara i carice Milice.

Da spomenemo i neke srpske autohtone toponime koji i danas postoje u Albaniji: Novosele, Borove, Zavalan, Kamenice, Drenova, Trstenik, Vernik, Strelce, Pestan, Voskopolje, Blace, Podgorje, Leska, Pogradec, Trebinje, Stravaj, Sus(š)ice, Orenje, Klenje, Krasta, Sopot, Kovačice, Radomire, Selipte, Luzni, Morine, Golaj, Dobrune, Selce, Zagore, Toplane, Rec, Dobrac, S(š)iroka, Karice, Velipolje, Patok, Rades, Divjake, Topolje, Kozare, Gradist, Kroja, Valona (Avalon) , Grabjan, Selence, Brataj, Drač, Leža(Lješ), Lukove, Njivice, Lesnice, Livađa, Maja Jezerce, Jablanica…

I u susjednoj, današnjoj Grčkoj imamo toponime kao što su Njeguš, Zagora, Rođakinja i sl. što nam samo govori da su autohtoni stanovnici na toj teritoriji isto tako bili Srbi.

Tragajući za korenima moje porodice naišao sam na neobičnu podudarnost toponima u Republici Srpskoj i BiH sa centralnom i južnom Albanijom. Našao sam i podudarnosti sa prezimenima. U srednjovekovnim dokumentima su spominju prezimena kojih ima i u tadašnjoj Bosni a ima ih i danas u Albaniji. Karakteristično je prezime Rama koje se do danas sačuvalo u tragovima u Češkoj, Rusiji i današnjoj Albaniji.

 

Iz raznih istorijskih dokumenata znamo da se deo Bosne nazivao Ramom. Nalazimo nazive tipa Gornja Rama i sl. Danas postoji reka i par toponima sa istim imenom.

O mnogim seobama Srba mi znamo mnogo, a o nekima ne znamo ništa. Recimo, istorijske hronike su zabeležile tri seobe Srba iz Bosne u Dalmaciju u periodu između 1375. i 1418.

O tome su nam zapise ostavili dalmatinski providur A. Kontarini, mletački đeneral Petar Loredan, Lucije, i drugi… Kod Lucija(Lučića) nalazimo i zapise kako su ti doseljenici bili oduševljeno prihvaćeni od domorodaca, što nas upućuje da su to bili jednoplemenici.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here